Sermon: Sunday of Orthodoxy (Greek)

Σήμερα, τη Πρώτη Κυριακή των Νηστειών ανάμνησιν ποιούμεθα της αναστηλώσεως των Αγίων και σεπτών εικόνων. Στις εβδόμη και ογδόη αιώνες μετά Χριστόν ο διωγμός των κακοδόξων Εικονομάχων ετάραξε την Εκκλησία του Χριστού. Οι Εικονομάχοι ήταν αιρετικοί πού πολέμησαν τις εικόνες. Πήραν την εντολή της Παλαιάς Διαθίκης οὐ ποιήσεις σεαυτῷ εἴδωλον, και την επιθέτησαν στις εικόνες δηλαδή, θεωρούσαν τις εικόνες είδωλα και ως εκ τούτου οι αιρετικοί αυτοκράτορες της Κωνσταντινουπόλεως έδωσαν εντολές να βγάλουν όλες τις εικόνες από τις Εκκλησίες. Όσιοι προσκύνησαν τις εικόνες υπέφεραν φοβερούς διωγμούς και μαρτυρικό θάνατο. Η Εκκλησία έμεινε σε αυτή τη κατάσταση για εκατό χρόνια. Ακόμα και μετά που συγκλήθηκε η Εβδόμη Οικουμενική Σύνοδος και επισήμως καταργήθηκε η αίρεσις της εικονομαχίας, οι Ορθόδοξοι που προσκύνησαν τις εικόνες διώχθηκαν. Ο τελευταίος Εικονομάχος Αυτοκράτορας ήταν ο Θεόφιλος, ο άνδρας της Αγίας Θεοδώρας η οποία, μετά το θάνατό του το 842 μ.Χ. εστερέωσε πάλιν την Ορθοδοξία. Αυτή η αείμνηστος Βασίλισα πρώτον μεν προσκύνησε την εικόνα της Θεομήτορος ενώπιον του Πατριάρχου Μεθοδίου και πολλών άλλων ομολογητών και Οσίων ανδρών. Τότε αναθεμάτισε όσους δεν προσκύνησαν τις εικόνες.

Έκαναν ολόκληρη υπόθεση για την προσκύνηση των ιερών εικόνων διότι η προσκύνησις που δείχνει ο πιστός στην εικόνα πάει κατευθείαν στο πρωτότυπο· δηλαδή στον ίδιο το Χριστό, ή στην Παναγία ή στο Άγιο που βλέπουμε ζωγραφισμένο στην εικόνα. Και όταν βλέπουμε ημείς την εικόνα, ταυτόχρονα ο Άγιος μας βλέπει και μας ακούει. Οι εικόνες είναι πύλες δια μέσου των οποίων βλέπουμε τα ουράνια. Είναι εργαλεία για την σωτήρια μας και οι αιρετικοί αυτοί υπό την επίδραση των δαιμόνων προσπάθησαν να μας πάρουν τα εργαλεία μας. Αλλά ημείς οι Ορθόδοξοι σήμερα εορτάζουμε λαμπρά την αναστήλωση των ιερών εικόνων και γενικά την νίκη της Ορθοδοξίας κατά πάσης αιρέσεως. Η σημερινή εποχή είναι πολύ σημαντική για μας τους Ορθοδόξους διότι αντιμετωπίζουμε και ημείς την αίρεση του Οικουμενισμού που κρατιέται παντού, ακόμα και στης Ορθόδοξες Εκκλησίας.

Στο Σύμβουλο της Πίστεως ομολογούμε πίστιν «Εις Μίαν Αγίαν Καθολικήν και Αποστολικήν Εκκλησίαν». Αυτό το άρθρο του «Πιστεύω» έχει γίνει μεγάλο θέμα στις ημέρες μας διότι τώρα ερμηνεύεται αιρετικά και όχι συμφωνα με τους Πατέρες της Εκκλησίες. Λένε πολλοί «Ομολογούμε ότι η Εκκλησία είναι μία αλλά είναι σαν δέντρο με πολλούς κλάδους και κάθε κλάδος είναι κομμάτι του δέντρου.» Και ποιοι είναι οι κλάδοι σε αυτή την αιρετική άποψη της Εκκλησίας; Είναι οι διάφορες αιρέσεις, οι λεγόμενες εκκλησίες δηλαδή οι Λατίνοι και οι Προτεστάντες ανάμεσα τους οποίους είναι και η Ορθόδοξος Εκκλησία. Δηλαδή η Εκκλησία αποτελείται και από Ορθοδόξους και από αιρετικούς. Όχι αδελφοί μου, το κυριότερο πράγμα που ενώνει την Εκκλησία είναι η κοινή Πίστις. Σε αυτή την αίρεσι που λέγεται η Θεωρία των Κλάδων, ή γενικότερα Οικουμενισμός πιστεύουν και πολλοί δήθεν Ορθόδοξοι. Λέω δήθεν διότι δεν είναι δυνατό να πιστεύει αιρετικά ένας Ορθόδοξος. Λένε οι Άγιοι Πατέρες της Εκκλησίας ότι παύει να είναι Ορθόδοξος από τη στιγμή που κηρύττει την αίρεσι. Αν είναι αυτός και επίσκοπος, κάνει μεγάλη ζημιά στους πιστούς διότι τους χωρίζει σε δύο ομάδες, οι οπαδοί του που θέλοντας ή μη είναι και συνκοινωνοί με την αίρεσί του και οι Ορθόδοξοι που κρατάνε την Ομολογία τους ακηλίδωτη. Μας λέει ο Άγιος Παύλος Μὴ γίνεσθε ἑτεροζυγοῦντες ἀπίστοις· τίς γὰρ μετοχὴ δικαιοσύνῃ καὶ ἀνομίᾳ; τίς δὲ κοινωνία φωτὶ πρὸς σκότος; τίς δὲ συμφώνησις Χριστῷ πρὸς Βελίαλ; ἢ τίς μερὶς πιστῷ μετὰ ἀπίστου; Είδαμε στις ημέρες μας τους καρπούς αυτής αιρέσεως του Οικουμενισμού. Οι δήθεν Ορθόδοξοι αρχιερείς της Ελλάδος το 1924, θέλοντας να συνεορτάζουν τις εορτές με τους αιρετικούς, ειδικά την εορτή των Χριστουγέννων, άλλαξαν το Ορθόδοξο ημερολόγιο και υιοθέτησαν το Παπικό. Επομένως έχουμε σχίσμα στο Ελληνικό λαό με νεοημερολογίτες και Παλαιοημερολογίτες. Ιδού, ο καρπός της αιρέσεως· η διαίρεσις των πιστών! Το θέμα δεν είναι 13 ημερες. Ο Οικουμενισμός είναι αίρεσις που κτυπάει το δόγμα της Εκκλησίας, μας λένε ότι όλοι είμαστε το ίδιο. Ταυτίζεται η αληθεια με την αίρεσι; Προς Θεού! Ημείς, χωρίς να κατηγορούμε κανέναν, θα μήνουμε πιστοί στις Παραδώσεις των Πατέρων.